به گزارش مفدابهشتی- مصطفی چمران ساوهای 10 مهر 1311 در تهران به دنیا آمد. مصطفا در دانشگاه تهران، تحصیلات خود را در رشتهی الکترومکانیک به پایان برد. سپس برای ادامهی تحصیل به آمریکا رفت و درجهی دکترای فیزیک پلاسما کسب کرد. پس از گذراندن آموزشهای نظامی در مصر، به لبنان رفت و به همراه موسا صدر، در تشکیل جنبش امل نقش مؤثری داشت و از فرماندهان آن بود.
چمران در زمان تحصیل در دانشگاه تهران، در درس ترمودینامیک، شاگرد مهدی بازرگان بود. آشنایی او با بازرگان، عامل مهمی در ورود او به عرصهی سیاست به شمار میرود. وی در دوران پس از کودتای ۲۸ مرداد در سازمان نهضت مقاومت ملی که زیر نظر کسانی چون بازرگان، سید رضا زنجانی و سید محمود طالقانی اداره میشد، فعالیت میکرد. در زمان تحصیل در خارج از ایران، او به همراه ابراهیم یزدی، علی شریعتی و صادق قطبزاده، شاخهی خارج از کشوری نهضت آزادی ایران، همچنین انجمن اسلامی دانشجویان ایران را در آمریکا تأسیس کرد. پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ ایران، او به ایران بازگشت و در دولت بازرگان، مدتی وزارت دفاع را برعهده داشت. او، در دورهی نخست مجلس شورای اسلامی نمایندهی مردم تهران بود.
در جریان جنگ ایران و عراق، وی یکی از فرماندهان ایران بود. چمران با شروع جنگ، به اهواز رفت و ستاد جنگهای نامنظم را بنیانگذاری کرد. از دیگر کارهای مهم وی ایجاد هماهنگی بین نیروهای ارتش، سپاه و نیروهای داوطلب مردمی بود که در منطقه حضور داشتند. دکتر مصطفا چمران در ۳۱ خرداد ماه ۱۳۶۰ در مسیر دهلاویه-سوسنگرد بر اثر اصابت ترکش خمپاره به پشت سرش شهید شد.
دکتر مصطفا چمران با شخصیتی عارفانه به شعرهای مولانا علاقه داشت.
آثار هنری بسیاری از وی بر جای مانده است که از آن جمله میتوان به تابلوهای نقاشی، مجسمهها و عکسها و کتاب «مرگ از من فرار میکند» اشاره کرد.
انتهای پیام
کد خبرنگار: 110214
ارسال نظر